Home

Over ons

Prikbord

Regionieuws

Dierenarts

Hulphonden

Vogels

Fotoalbum

Gastenboek

Contact


Dierenarts in Pijnacker

Nieuwe dierenarts heeft zelf een "kleine dierentuin"

Sinds 1 mei 2009 zijn Kees en Annelies Wit niet langer het vertrouwde gezicht van Dierenartsenpraktijk Het Centrum in Pijnacker. Zij hebben het stokje overgedragen aan Marike en Rob Stooker, afkomstig uit Landsmeer.Al vanaf haar achtste jaar wist Marike dat ze dierenarts wilde worden. De tv serie over de Engelse plattelandsdierenarts James Herriot heeft deze wens alleen maar versterkt.

Haar hele leven staat in het teken van dieren, dus is het niet verwonderlijk dat ze jaren algemeen bestuurslid is geweest van de  lokale Dierenbescherming; eerst in Purmerend en daarna in Landsmeer.
In 1999 studeerde Marike Stooker af als dierenarts, na een zesjarige opleiding, aan de faculteit diergeneeskunde aan de Universiteit in Utrecht.

Marike en Rob Stooker beheren samen Dierenartsenpraktijk Het Centrum waarbij Rob de onmisbare spil in het geheel is. Hij zorgt ervoor dat alles op rolletjes loopt zodat Marike zich samen met dierenarts Saartje de Clercq kan wijden aan de medische zorg van de huisdieren Hierbij geassisteerd door de assistentes Natascha en Silvia
Marike:”Wij vinden Pijnacker geweldig, het is hier hartstikke gezellig en het klikt ook met de mensen die hier al kwamen met hun huisdieren. Wij werken op dezelfde manier zoals het hier

 zoals hier de gewoonte was, met persoonlijke aandacht voor zowel het huisdier als de eigenaar.”


Alleen op afspraak

Het dagelijkse inloopspreekuur is afgeschaft en er wordt alleen nog gewerkt op afspraak.
Dit geeft minder stress voor de huisdieren doordat de wachttijd beperkt is en ook dus de confrontatie met andere dieren minimaal blijft. Een kat wordt behoorlijk nerveus van blaffende honden en ook een konijn is een heel stressgevoelig dier.

Rob Stooker: “ Het risico van besmetting blijft zo  beperkt, zoals niesziekte bij katten. Het is ook niet ondenkbaar dat een kat kennelhoest zou kunnen krijgen van een hoestende hond.”
Iedereen die  vóór 12.00 uur belt voor een afspraak kan zeker dezelfde middag terecht. Deze regel wordt soepel gehanteerd afhankelijk van de situatie. Spoedgevallen gaan natuurlijk altijd tussendoor.


Lief en leed

Een dierenarts maakt helaas niet alleen maar leuke dingen mee. Marike vertelt: ”Een hond die tijdens een wandeling in het park in elkaar was gezakt, overleed hier in de spreekkamer.
Zijn hart begaf het, maar de oorzaak daarvan bleef onduidelijk en we konden weinig voor hem doen..…”
Gelukkig zijn er vaker leuke gebeurtenissen zoals een poes die een keizersnede moest ondergaan. De bevalling kwam niet op gang, dus moest de natuur een handje geholpen worden en drie kittens konden zo nog worden gered.


Rassen die verboden zouden moeten zijn

Er bestaan hondenrassen waarbij door mensen wordt doorgefokt op bepaalde uiterlijke eigenschappen. Hierbij ontstaan nogal eens rassen die gezondheidsproblemen vertonen.
Denk hierbij aan witte Perzische katten met blauwe ogen die in de meeste gevallen doof worden geboren. Om nog maar te zwijgen over de platte neus die bij dit ras leidt tot benauwdheid en ontstoken ogen. Deze katten kunnen zichzelf ook niet schoonhouden door het lange haar.
Een minder bekend probleem is die van de Franse buldog en Mopshondjes. Deze rassen worden gefokt op de grote kop en in combinatie met de kleine achterkant.
Dit geeft grote problemen bij de voortplanting en dan met name de bevalling. De a.s moeder heeft een te nauw geboortekanaal, want ook de (ongeboren) pups hebben al een grote kop die niet er niet op de gewone manier doorheen kan.  In de meeste gevallen leidt dit tot een keizersnede.  “Eigenlijk zou men met soort rashondjes niet meer moeten fokken”, zegt Marike Stooker. “Een normale bevalling is meestal niet mogelijk en een keizersnede brengt ook de nodige risico’s met zich mee.


Gezellig team en veel huisdieren
Marike en Rob vinden het belangrijk dat het een gezellig team is, waarbij het onderling ook goed klikt. Met een goede harmonie is het samen lang vol te houden. Dat heeft ook een positief effect op de baasjes van de patiënten.

Aan eigen huisdieren is er bepaald geen gebrek bij de familie Stooker. Elk dier heeft wel een bijzondere voorgeschiedenis.
De Seberische boskat Graatje dankt haar naam aan haar slechte start. Als  een kitten van zes weken kwam ze binnen in een asiel, ze woog maar 250 gram!! Ze was graatmager door een aanhoudende diaree. Graatje werd toen met medicijnen goed ontwormd en behandeld voor de diarree. Ze kreeg ook kattenvoer met een hoog  calorie gehalte en toen kwam ze langzaam weer aan in gewicht. Intussen is alweer een stevige dame van twee jaar.

De hond Saar van 3 ½  jaar is een kruising Bordercolly (bruin-wit) en komt uit een dierenwinkel, waar hij onverkoopbaar bleek toen een hartruisje bij haar werd ontdekt. Marike ontfermde zich over de pup, die kansloos leek. Gelukkig heeft  Saar  nergens last van. Het gaatje in haar hart is intussen zelfs helemaal dicht gegroeid.


Lief sukkeltje

“Kater Frits van 15 jaar is eigenlijk een beetje blijven hangen”,vertelt Marike.”Hij is de ouwe opa van het stel”. Veel mensen wisten dat Marike zich het leed van dieren aantrok en klopten regelmatig bij haar aan. Zoals een boer die  een nestje  van 15 kittens kwam brengen. Gelukkig hebben alle kittens een goed tehuis gevonden en Frits bleef dus. “Hij is een beetje een sukkel, lacht Marike, “ hij kan niet over muren heen komen. Het is grappig om te zien hoe hij over een schutting probeert te klauteren. Halverwege blijft hij hangen met een blik van: oeps, dit is te hoog voor mij!”

    


Betty Boop

Betty is een pers van 3 jaar. Marike:”Ze is vernoemd naar Betty Boop; we vonden dat ze daar op leek: dom maar lief. Als  kitten was ze bij de fokker van een dressoir gevallen en had daarbij allebei haar achterpootjes gebroken. Niet omdat het dressoir zo hoog  was, maar omdat ze brosse botjes had, ze leed aan kalkgebrek. Dat bleek uit een röntgenfoto die werd gemaakt. De oorzaak was, dat ze de brokjes niet kon eten en daarom alleen de kipfilet at die aan de kittens werd bijgevoerd. Geen wonder dat ze kalkgebrek had.”
De fokker had geen interesse meer en wilde het katje laten inslapen. Marike vond dat te ver gaan en gelukkig mocht ze haar meenemen.
Thuis gaf ze Betty blikvoer waar wel alle voedingsstoffen inzitten. De eerst vier weken zat ze in een bench omdat ze niet mocht lopen. Haar achterpootjes moesten eerst genezen.
Hoewel er op de röntgenfoto te zien was dat de pootjes een beetje krom aan elkaar gegroeid zijn, toch is dat niet zichtbaar aan de buitenkant: ze loopt als elke andere kat.


Sondevoeding voor kitten

Zo heeft de Siberische boskat Poek van 3 jaar  ook haar  leven te danken aan Marike. Als kitten van vier weken is hij bijna overleden aan niesziekte. Haar  ogen en neus zaten helemaal dicht. Ze kon onmogelijk normaal drinken bij haar moeder. Poek werd toen om de paar uur gevoed met een sonde. Toch onvoorstelbaar bij zo’n piepklein katje.
Ze kreeg medicijnen tegen de niesziekte en har oogjes werden fanantiek gezalfd, want die waren heftig ontstoken. Voor haar rechteroog heeft dat gevolgen gehad, ze ziet er minder mee dan met het linkeroog.



Schildpad met chronische longontsteking

Een geheel ander gezinslid is de Kolenbrander schilpad. Helaas kunnen deze grote schilpadden zonder vergunning gekocht worden. Mensen schaffen zo’n dier aan en weten vaak niets over de verzorging van zo’n dier. De vorige eigenaar van deze schildpad kwam vaak bij de dierenarts, waar Marike toen ook werkte, omdat het dier steeds last had van longontsteking. Hij werd hier jarenlang voor behandeld. Bij wat doorvragen bleek dat de Kolenbrander schildpad  met zijn hok was gehuisvest in een huiskamer waar de temperatuur
constant 15 ˚C  was!!! Terwijl de natuurlijke omgeving van een Kolenbrander schildpad schommelt tussen de 23 en 29 ˚C . De eigenaar had geen geld om een verwarmingslamp op te hangen voor de schildpad  en zo verhuisde de reptiel naar de familie Stooker, waar zijn hok nu wel wordt verwarmd door een lamp zodat hij af en toe lekker kan “zonnen”.


Wegwerphuisdieren

Drie roodwangschildpadden sluiten de rij huisdieren. Dit zijn trouwens ook dieren die zomaar worden gedumpt als mensen er geen zin meer in hebben. Een roodwangschildpad die ooit was aangeschaft omdat het zo leuk was voor de kinderen, blijkt wel 40 jaar te kunnen worden en ja, dan zijn de kinderen al lang de deur uit.De ouders  hebben er ook geen behoefte meer aan en zo worden  roodwangschildpadden bij een Hollandse sloot gedumpt. Dankzij de vrij zachte winters kunnen ze hier overleven. Maar de winter van 2009/2010 kan wel eens fataal geweest zijn. Zo ga je toch niet met dieren om!


 

Website Dierenartsenpraktijk ‘t Centrum

Marike en Rob Stooker hebben echt hun draai gevonden in Pijnacker. Samen met Saartje de Clercq die sinds 1 ½ jaar afgestudeerd is als dierenarts en de twee assistentes Natascha en Silvia staan zij klaar voor zorg op maat voor uw huisdieren.
Op de website  www.dierenartspijnacker.nl  kunnen vragen woorden gesteld aan de dierenarts. Er staat te lezen wanneer er sprake is van een spoedgeval en hoe in eerste instantie gehandeld moet worden en zeker niet geaarzeld om de dierenarts te bellen.


Openingstijden

De dierenartsenpraktijk is geopend van maandag t/m vrijdag van 08.30 tot 12.00 en 13.00 tot 17.00. Daarnaast kan er voor het afhalen van medicijnen ook doordeweeks ’s avonds aangeklopt worden van 18.30 tot 20.00,  behalve op woensdag.
Het adres is :
Dierenartsenpraktijk ‘Het Centrum’, Stationsstraat 29a in Pijnacker
Tel. 015-3697838. Buiten de openingstijden is dit nummer wel bereikbaar voor spoedgevallen. Op automatische beantwoorder wordt de dienstdoende dierenarts genoemd en waar men terecht kan.